Ακίνητη προσθετική

Οι ακίνητες προσθετικές εργασίες παραμένουν σταθερές στο στόμα και δεν αφαιρούνται από τον ασθενή.

Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται:

Στεφάνες (θήκες): χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση δοντιών που έχουν χάσει μεγάλο μέρος της οδοντικής τους ουσίας ή έχουν υποστεί σημαντική φθορά. Η στεφάνη καλύπτει το δόντι και αποκαθιστά το σχήμα, τη λειτουργία και την αντοχή του.

Γέφυρες: χρησιμοποιούνται για την αντικατάσταση ενός ή περισσότερων χαμένων δοντιών και στηρίζονται σε γειτονικά δόντια.

Επένθετα (inlays και onlays): αποτελούν εξατομικευμένες αποκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται όταν η βλάβη ενός δοντιού είναι μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να αποκατασταθεί με ένα απλό σφράγισμα, αλλά δεν απαιτείται πλήρης κάλυψη του δοντιού με στεφάνη.

Κατασκευάζονται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο από υλικά όπως κεραμικό ή σύνθετη ρητίνη και στη συνέχεια συγκολλούνται στο δόντι. Τα inlays αποκαθιστούν κυρίως την εσωτερική επιφάνεια του δοντιού, ενώ τα onlays μπορούν να καλύψουν και ένα ή περισσότερα οδοντικά φύματα.

Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να διατηρηθεί μεγαλύτερο μέρος της φυσικής οδοντικής ουσίας.

Η επιλογή της κατάλληλης αποκατάστασης γίνεται ανάλογα με την έκταση της βλάβης, την κατάσταση του δοντιού και τις λειτουργικές και αισθητικές ανάγκες του ασθενούς.

Κινητή προσθετική

Οι κινητές προσθετικές εργασίες μπορούν να αφαιρούνται από τον ασθενή και χρησιμοποιούνται κυρίως όταν υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός ελλειπόντων δοντιών.

Περιλαμβάνουν:

• Μερικές οδοντοστοιχίες, όταν υπάρχουν ακόμη φυσικά δόντια που μπορούν να συμβάλουν στη στήριξη της εργασίας.
• Ολικές οδοντοστοιχίες, όταν έχει χαθεί το σύνολο των φυσικών δοντιών σε μία γνάθο.

Η κατασκευή της κινητής προσθετικής εργασίας γίνεται εξατομικευμένα, με βάση την ανατομία του στόματος και τις ανάγκες κάθε ασθενούς, με στόχο την καλύτερη δυνατή εφαρμογή, σταθερότητα και άνεση κατά τη μάσηση και την ομιλία.

Η επιλογή ανάμεσα σε κινητή και ακίνητη προσθετική εξαρτάται από την κατάσταση των δοντιών και των ούλων, τον αριθμό και τη θέση των ελλειπόντων δοντιών, καθώς και τις λειτουργικές και αισθητικές ανάγκες κάθε ασθενούς.